صدا ندارد ترانه من
كسي نزد سر به لانه من
غريب و تنها به خانه من
غروب كرده مه و ستاره
خزان فتاده به لاله زارم،نه غنچه دارم نه لاله دارم
نه مي توان آه ز دل برآرم،نه تاب هجران نه راه چاره...
غريب كوچه شهيد خانه
جدا شد از من به تازيانه، جدا شد از من به تازيانه
به بازوي او بود نشانه...
به سينه من بود شراره
هم خسوف قمر بگويم
حديث قتل پسر بگويم ....
...
كدام غم را كنم اشاره؟
كسي نديده كسي نديده،كه سرو بستان شود خميده
چه ها گذشته به اين شهيده،سزد بپرسم ...
ياور حيدر يا فاطمه ياور حيدر يا زهرا
امسال حال خاصي داشتم با سالگرد امام خميني...،فقط امسال...!
سابقه نداشت اين حال و احوال...
نمي دونم...
بگذار تا بگرييم چون ابر در بهاران
كز سنگ ناله خيزد روز وداع ياران
هر كو شراب فرقت روزي كشيده باشد
داند كه سخت باشد قطع اميدواران
با ساربان بگوييد احوال آب چشمم
تا بر شتر نبندد محمل به روزگاران
اي صبح شب جانم به طاقت آمد...
از بس كه دير ماندي چون شام روزگاران
سعدي، به روزگاران مهري نشسته بر دل
بيرون نمي توان كرد الا به روزگاران...
"سعدي"
پ.ن:مدتی نرسیدم به وبلاگم ...می بخشین!
وای خدا چقدر درس دارم !
وای خدا چقدر درس دارم !
وای خدا چقدر درس دارم !
وای خدا چقدر درس دارم !
وای خدا چقدر درس دارم !
وای خدا چقدر درس دارم !
وای خدا چقدر درس دارم !
بعلت بهم نخوردن تمرکز ذهنی در روند سنگین خرخونی ...کامنت فعلا تعطیل! وبلاگ اصلا فعلا تعطیل....!
تا آخر خرداد مرخصم!فعلا...
از دنياي درس حفظ كردن قبل از امتحان...
قال رسول الله(صلي الله عليه و آله):"لا سبق الا في نصل، او خف، او حافر"
پيامبر فرمود:مسابقه تنها در تيراندازي، شتردواني يا اسب دواني است.
متن كتاب: روايت پيشين دلالت دارد بر آنكه مسابقه در غير سه مورد ذكر شده مشروع نيست.( به عبارت واضحتر تمام رشته هاي ورزشي غير از اين سه مورد اشكال شرعي دارند!)
...اما حرام بودن غير آن سه مورد ياد شده محل تامل است.زيرا دو احتمال وجود دارد:يكي آنكه "سبق" در روايت به سكون باء باشد، كه دراين صورت آن روايت افاده نفي مصدر يعني "مسابقه دادن" را مي كند و در نتيجه دلالت برمشروع نبودن چنين مسابقاتي مي كند.(باز به عبارت واضحتر گل كوچيك=گناه و حرام)
و احتمال ديگر آن است كه "سبق" به فتح باء باشد،همانطور كه گفته اند روايت صحيح هم همين است.در اين صورت روايت تنها مشروعيت جايزه را نفي مي كند، چون "سبق" به "فتح باء" به معناي جايزه است.در نتيجه خود فعل مسابقه دادن بر اصل اباحه باقي مي ماند،چون شرعا دليلي وارد نشده كه دلالت بر تحريم مسابقات كند،بويژه در جايي كه غرض صحيح به آن تعلق مي گيرد.
به همین سادگی نزديك بود كلي از محللات تبديل شوند به محرمات.ببينيد با يك فتحه و غير فتحه چه احكامي كه نمي توان صادر كرد.
حالا من برايم اين سئوال پيش آمده كه نكند بازهم از اين حركات كوچولوي سرنوشت ساز وجود داشته باشد و كسي هم متوجه آن نشده باشد؟
پ.ن:هیچی!
.jpg)
عن ابي عبدالله (عليه السلام) قال: قال رسول الله(صلي الله عليه و آله):
"ان اعتي الناس علي الله عزوجل من قتل غير قاتله و من ضرب من لم يضربه"
اعتي الناس:سركش ترين و گستاخ ترين مردم
عن النبي(صلي الله عليه و آله)في حديث المناهي:
"و من لطم خد امري مسلم او وجهه بدّدالله عظامه يوم القيامة و حشره مغلولا حتي يدخل جهنم الا ان يتوب"
پيامبر اكرم فرمود:كسي كه به صورت شخص مسلمان سيلي بزند(به ناحق)،خداوند روز قيامت استخوان هايش را خرد كرده و با غل و زنجير محشورش مي كند،تا اينكه داخل جهنم شود،مگر اينكه توبه نمايد.
وسائل الشيعه/ج 19/باب الضرب بغير الحق
پ.ن:خيلي درس دارم و فرصت فكر كردن و نوشتن نيست،ولي نمي توان در برابر اين مسائل سكوت كرد؛گرچه در همين حد.مخصوصا وقتي كه با صرف 5 دقيقه مي توان چنين روايت سنگيني را در محكوميت اين عمل ننگين پيدا كرد.بيچاره حجاب و باحجابي...،با اين روش به چه روزي كه نخواهند افتاد.